Eerste werkdag

Vandaag is mijn eerste Amerikaanse werkdag.

Eerst naar personeelszaken om een rood papieren tasje in ontvangst te nemen met daarop in gouden letters: 'Welcome!' In het tasje zat een mok, zo'n grote warmhoud mok met de naam van het bedrijf. Ze doen niet meer aan plastic bekertjes, dus iedereen krijgt zijn eigen mok. Ook zat er een terracotta potje in met zaadjes om impatiens te laten groeien (like that's gonna happen...) en een postertje met de Unique Selling Point van het bedrijf en wat het allemaal voor haar werknemers doet. Zo fijn, voelde me helemaal thuis.

Ok, start op personeelszaken. Ik werd eerst rondgeleid en aan iedereen (iedereen) voorgesteld. Ik zou nu dus zo'n 40 vrouwen bij naam moeten weten. Dat gaat niet zo erg lukken, maar gelukkig hebben ze een intranet met een facebook. Voicemail ingesteld, telefoon uitgelegd gekregen. Toen een stapel catalogi op mijn bureau gekregen. Elke supplier heeft een andere catalogus, dus zo'n stuk of 70 om te alfabetiseren. Toen twee tellen meegekeken met een collega, maar dat was net een hele moeilijke zei ze, dus ik moest mezelf maar even vermaken... en dat is nu twee uur geleden en sindsdien ben ik outlook aan het bekijken, SAP aan het doorgronden (snap er zogezegd geen zak van) en die catalogi aan het doorbladeren. Toen mijn inwerk/traincollega een half uur gelden naar huis ging heb ik maar gevraagd of ik even mocht gaan mailen.

Eerste dag.... rustig aan.... heel rustig aan.

Even over al die vrouwen gesproken. De dresscode is hier heel verschillend. De een zit in rokje en colbertjasje en de ander in een (te grote) zwarte broek met (veel te grote) gebreide trui. Nu ben ik hier highfashion volgens vele. Iedereen van klantenservice heeft een getekende avatar. De dame die ze heeft gemaakt had mij nog nooit gezien en moest voor een presentatie wel alvast een in elkaar zetten. Dus JK moest me maar beschrijven. Vandaag ontmoette ik haar en dolgelukkig kraaide ze dat ze een vooruitziende blik had want de avatar leek sprekend op me. Natuurlijk was ik nieuwsgierig, dus ze zocht um meteen even op haar computer. Twee druppels water, ik ben een soort conservatief grunge meisje met een kat. Een kat.. ik haat katten... Maar iedereen had een dier dus ik moest ook een dier zei ze.

Morgen neem ik een paar foto's mee ofzo. Je zit met z'n vieren in een soort vierkant met lage muren en iedereen heeft foto's, planten, wijze spreuken, ansichtkaarten, kalenders, "grappige" beeldjes, etc. Hoe verder je naar achter loopt, hoe groener het wordt.

Ps. Het is hier bloedheet.

Salsa

Een nieuw sociaal experiment, zowel voor het observeren van Amerikanen als voor onszelf.

Een aantal weken geleden zijn JK en ik op salsa gegaan. Een beginnerscursus van 5 weken leek ons een goede start. De groep bleek gevarieerd. Echt bij elkaar geraapt zooitje. Niemand valt uit de toon. Of eigenlijk valt iedereen uit de toon. Partners worden constant gewisseld dus de variatie aan danspartners is groot. Hilarisch. Twee jonge gasten die skatebroeken dragen en elke week in hetzelfde shirt verschijnen, hun woensdagshirt. Er doet ook een man mee, ik denk eind veertig, super klein mannetje en ik op mijn hakken. Ziet er niet uit.....hahaha. Zegt ie: ´I love taller women!´ Dus ik zeg:´Good for you.... or for me..... uh...´. Dan hebben we nog een oudere man die met veel beleid danst en super rustig. En we hebben natuurlijk opvulling. Er zijn (zoals bij alles danslessen) meer vrouwen dan mannen, dus worden er gevorderde mannen gevraagd om mee te doen. Prima, lekker even ronsgeslingerd worden. En als ik nou de intermediate en advanced cursus heb gedaan (ja grote plannen) dan ga ik Swing les nemen, of latin als mambo en cha cha. Lijkt me zo leuk. De amerikaanse Dansen met sterren is ook zoooo cool. Echt proffie. Inspiratie moet ergens vandaag komen toch?

Oh trouwens afgelopen woensdag was het halloween. Een paar sokken met pompoenen gespot EN een haremvrouw. Pruik met donkerbruine krullen, gouden hoofdband, zwarte glimmende stof om zichzelf heen gewikkeld, compleet met belletjes (bij elke stap te horen arggh) en ja hoor..... een blote buik. Nou was dat allemaal niet zo erg geweest, maaaaaar ze was halverwege 40..... met vetkwabben.... moet dat nou? Daar is zelfs Halloween geen excuus voor hoor!

Onze buren (waar we inmiddels een beetje contact mee hebben) kwamen zaterdag bij ons eten en hebben blijken elkaar ontmoet te hebben op een salsa-evenement/beurs. Dus werden meteen enthousiast. Zij heeft al jaren prive salsales gehad en hij vind het leuk maar niet echt iets mee gedaan. Dus na het eten kwam het idee om naar Esteban te gaan. Een salsatent met een liveband. Super leuk gehad. JK is echt super! En de buurvrouw is een pro, ja echt. Toen de dansschoenen uit een fluwelen tasje werden gehaald, had ik al zo´n vermoeden. Maar toen er op de dansvloer Mexicaantjes om ´r gingen vechten wist is zeker. Een pro.

Ik vind het geweldig om te zien, die mensen allemaal zo lekker dansen en plezier hebben. Beetje truttig misschien, maar word er gewoon gelukkig van. Goede band, lekker gemeleerd publiek (alle nationaliteiten en leeftijden door elkaar) en gezellige sfeer. Top avond. De buren gaan woensdag mee naar salsales. Haha.

Milwaukee - Wisconsin

Jee ik mag weer een staat afvinken, nog iets minder van 50 te gaan.....

Gister ben ik mijn autootje, ik noem haar ´Snowflake`eens goed daan uittesten. Hup de tolweg op naar Milwaukee. Volgens mapquest zo´n anderhalf uur rijden. Nou daar ging ik dan. Kap eraf, want het zonnetje scheen lekker. Helemaal te gek zo´n cabrio. Het is een ouwtje, dus tussen de 50 en 60 miles/hour schut ze een beetje, maar dat is ook weer haar charme. Maar goed dat was wel cool. Weet nu ook hoe de tolwegen hier werken: geen touw aan vast te knopen maar als er Pay staat, moet je betalen.

Maar goed, naar Milwaukee gereden, daar in park op soort klif met uitzicht op het meer geluncht. En toen naar het Milwaukee Art Museum, daarvoor ging ik dus naar Milwaukee.

Eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat het gebouw indrukwekkender is dan de collectie. Daar heb je een beetje een bijelkaargeraaptzooitje-gevoel. Je loopt van Popart zo in de marmerenbeelden. Beetje vreemd, maar de architectuur maakte een hoop goed. Zo gaaf, het staat aan het water, het was schitterend weer..... mooie dag.

Toen om een uurtje of vijf, het museum ging dicht, weer terug gaan rijden en natuurlijk flink in de avondspits stilgestaan, maar goed. Dat mocht de pret niet drukken, Ik heb dus verder niets gezien van Milwaukee, maar dan heb ik een mooi excuus om een keertje terug te gaan. Milwaukee schijnt Chicago in het klein te zijn en zeer gezellig, met allerlei boetiekjes en ateliertjes. Volgende week ofzo maar weer terug.

Testosteron

Afgelopen zondag hadden we een relax-dagje gepland en hebben we vornamelijk in Adam´s Park gehangen. Mijn favoriete plekje in Wheaton tot nu toe. Een klein, goed onderhouden, peacefull parkje dat grenst aan de bibliotheek.

Compleet zen na een dagje lezen in het park liepen we naar huis en besloten even een drankje te gaan doen in de pub. Twee uur later zaten we nog in die pub en was er een American Footballwedstrijd op tv gestart. We hebben de barman gevraagd of hij de basics aan ons kon uitleggen zodat we in ieder geval konden meejuichen of balen met de inmiddels groter geworden menigte. Deze menigte bestond vooral uit mannen (en de vrouwen die er waren deden hun geslacht niet veel eer aan) met te grote footballshirts van de Chicago Bears. Ongelofelijk hoe die mensen zich inleven. Ik dacht dat voetbal kijken in de kroeg in Amsterdam als het Nederlands elftal speelt veel herrie en intensiteit met zich meebracht, maar dit sloeg echt alles. De testosteron vloog door de tent. Van grote blijdschap tot uitschelden van spelers van de tegenploeg. Mijn god, denk aan je hart. Maar goed, het was zeker vermaak! Ja meer die mensen dan die wedstrijd, want ja dat spel ligt elke twee minuten weer stil. En waar je in zo´n stadion nog leuke dansmariekes hebt, krijg je op tv natuurlijk reclame! Ik moet wel even kwijt dat zeker een derde van die mensen echt te dom uit hun ogen keek. Een jongen in het bijzonder. We hadden een verhaaltje om hem heen gefantaseerd en we hebben hem anti-einstein genoemd. Hij is vast zo´n gast die op school waardeloos kon leren, maar wel een scholarship kreeg omdat hij zo goed in sport was. Oh hij staat op onderstaande foto: klepje achterstevoren en hij kijkt naar beneden. Dit was denk ik na zijn 6de shotje. Groenig van kleur en creme-achtig. Iehl. Maar zie hieronder het zooitje ongeregeld! Voelde me er helemaal bijpassen!

Zo lieve kijkbuiskinderen

We zijn inmiddels een week verder en er is een hoop gebeurd. Misschien niet spektaculair, maar wel gebeurtenissen waarbij ik mijn wenkbrauwen meer dan een maal heb opgehaald. Zo hebben we inmiddels een telefoonaansluiting, dinsdag een internetaansluiting en een bankrekening (zonder creditcard: later uitleg). Dit was allemaal snel geregeld. Maar wat kan niet: lid worden bij de blockbusters. Een grote (ja alles is hier groot) videotheek voor degene die de naam niet meteen correct interpreteren. Voor een lidmaaschap was een Illinios ID nodig, een Nederlands paspoort, Amerikaans visum, Nederlands rijbewijs, Internationaal rijbewijs EN een creditcard waren niet genoeg. Nu zijn we lid bij zo´n lokaal familie bedrijfje dat gewoon logisch nadacht en stukken goedkoper is. Serie 1 van House en film, een hele week houden voor $10,- Dit lidmaatschap is zeer belangrijk omdat we de komende 4 a 5 weken geen tv zullen. Aangezien we beide (nog) geen Social Security Number hebben kunnen we niet online lid worden van de kabeltv. We moesten naar een winkel van het bedrijf, maar bij die winkel kon je alleen de standaard pakketten verkrijgen, tegen de standaard tarieven = duur. De acties op interet kun je alleen via internet boeken. We hebben de helpdesk gebeld, maar die konden niets voor ons betekenen en hebben zelfs de verbinding verbroken!!! Dus dat wordt even wachten. Het scheelt echter dat we dinsdag internet hebben en da kan ik lekker streaming television kijken op internet. Al mijn Amerikaans series, die ik normaal zo graag downloade en natuurlijk ´De wereld draait door´en ´Gillend naar huis´ Ja dat programma met Gordon ja, heerlijk. Dat mis ik net als de Hema. Het creditcard verhaal zit als volgt, je moet in Amerika eerst een credit score opbouwen voordat je een credit card krijgt. Elk individu heeft een credit score (daar gaat je privacy) en daar wordt bijgehouden of je alles wel op tijd betaald enzo. Als je dat allemaal netjes doet, dan bouw je beetje bij beetje credit op. Aangezien wij nieuwe in dit land zijn hebben wij nog geen credit score en dus geen recht op een credit card. Maar hoe moet je nou credit opbouwen? De tip van de bankier: ga naar een department store en schaf daar een creditcard aan (elke keten heeft een creditcard) en laat zien dat je dat altijd netjes betaald, voor zo´n 6 maanden à een jaar en dan moet je daarmee terug naar de bank. Je kunt één keer per jaar je credit score opvragen en als je het vaker opvraagd kost dat geld EN wordt dat als verdacht gezien en gaan er punten van je credit score af!! Dus.....

Maar buiten deze ´vreemde´ dingen gaat het wel. Ik heb me nog niet verveeld. Huisje heeft nu sfeer: planten binnen en buiten, ´kunst´aan de muur, vol prikbord, rommeltjes, etc. De bbq is helemaal fantastisch: wordt elke avond gebruikt. Niet zoals nederlands bbq-en: volgooien met vlees, maar gewoon stukje gemarineerde kip of visspiezen en paprika of mais. Beetje sla erbij en klaar. Heerlijk en scheelt ook veel afwas (vaatwasmachine) en is zoooo lekker.

Morgen gaan we naar de (gratis) dierentuin, Lincoln Park in Chicago en daarvoor even naar de French Market: verse groenten halen. Ja kneuterigheid ten top, maar ja ik woon nu in een dorp dus het mag. Als ik hier rondloop in een rokje, topje, ketting en Chanel zonnebril vragen ze of ik vanavond uitga..... Haha.

Lieve mensen, ik wens jullie een fijn weekend. Ik heb nog veel meer te vertellen maar dat komt maandag. Ik ga nu van mijn vriendje genieten. Kus

Alcohol

21 of ouder moet je zijn om hier enige vorm van alcohol te verkrijgen. In de supermarkt of in een restaurant vragen ze om je ID als je er jonger uitziet dan 30, dus zo wordt er (gelukkig) elke keer om mijn ID gevraagd. Vanochtend bij de supermarkt was het weer zover. Ik overhandig mijn paspoort en meteen is de man achter de kassa enthousiast want ja... `My first customer for today is an international lady! Good start!´Dat is een compliment, al liep ik er in mijn huispak en ongeborstelde haren. Maar die man begreepniets van mijn Hollandse paspoort dus vroeg om mijn rijbewijs. Ik overhandig mijn rijbewijs, maar ja die is ook Nederlands, dus dat schoot niet erg op. Hij liep, met ID´s, naar klantenservice. Maar zij ´Sandy´vond het geen geldig ID. He? Hoe kom ik hiermee dan jullie land in? Dus de kassaman vraagt aan mij: zal ik de manager er even bij roepen? Nou dat lijkt me een goed idee, zeg ik. Ik had er vol vertrouwen in dat de manager het wel zou snappen. Deze man kwam met een boekje met daarin allerlei ID´s, zodat hij de geldigheid kon bepalen. Maar wat stond er in het boekje? Allerlei Amerikaanse rijbewijzen..... Tsja.. Daar zittie van mij niet tussen, zei ik nog. Maar goed ik had er een beetje genoeg van dus ik riep dat ik dan maar naar de Dominick´s (grootste concurrent) ging. En dat terwijl de hele band vol lag. Eigenlijk had ik daar helemaal geen zin in, want ik had net alles gevonden wat ik op mijn boodschappenlijstje had staan en ik had daar zo´n twee uur over gedaan. Maar als ik dwars ben, ben ik dwars. Ik zwaaide nog even met mijn DRIE ID bewijzen (pp, rijbewijs en int. rijbewijs) en wees hem op mijn visa en alles wat in het Engels was geschreven en toen ging meneer de manager toch overstag. Nu kan ik dus alleen iets met alcohol kopen in Jewel als òf Jim (kassaman) òf Sandy (klantenservicedame) òf Randy (manager) er is.

AAAAAAHHHHHH! :)

Heenreis

Nou zit ze dan hoor: in een Lincoln Town Car, vanaf vliegveld naar JK´s bedrijf waar onze auto staat. De reis (inclusief de voorbereidingen als inpakken en het inchecken) was vermoeiend, moeizaam en duurde lang. Dit alles gevoelsmatig. Gister had ik enorme ruzie en frustratie bij het inpakken. Het paste gewoon niet, echt niet. Ik heb alles drie keer opnieuw uitgepakt, opgevouwen en ingepakt, maar het mocht niet baten. Toch maar wat in A´dam laten. Dan het inchecken, begon die miep achter balie te miepen over twee keer drie kilo over twee koffers. En maar volhouden he? Dus we besloten dan maar bij te betalen: EUR 78,- !!!!! Het moet toch niet veel gekker worden zeker? En vervolgens moesten we dan weer ergens anders gaan betalen. Jacco heeft daar echt superlang in de rij gestaan. Maar wel heel slim om een klachtenformulier te vragen aan degene achter de balie, die na het verhaal te hebben aangehoord (´Op onze weegschaal is het 22 kilo… En vorige keer hadden we hetzelfde mee en toen zei die weegschaal……En er stond al 0,6 kilo op haar weegschaal….`) de helft van het bedrag in rekening bracht. Fijn! Koffie drinken met ouders en na afscheid nemen, naar de gate. Boarden ging wel soepel. De vlucht zelf was waardeloos: veel turbulentie = kotsmisselijk en het was gewoon allemaal heel emotioneel voor mij. Veel tissues vol gesnotterd. En die films deden ook al niet veel goed, maar ja wie snottert er nou als er een pinguïn in de tekenfilm ´surf up´ genaamd Big Z (de beste surferpinguïn ooit) na zijn falen (verliezen van zeer belangrijke wedstrijd waardoor hij zich zo schaamde dat hij verdween en iedereen dacht dat hij dood was) weer op zijn plank klimt? Maar goed, we zitten nu nog een kwartiertje in de auto en dan gaan we maar eens boodschappen doen enzo.

Auto!

Ze heb een auto!

Ze heb een beamer (witte bmw cabriolet):

Hoe cool is dat?